SON AYAZ

SON AYAZ
                Aylardan sonbahardı, kışın çetin rüzgarları git gide yaklaşıyordu. Soğuk rüzgarlar  ilk kez güney den esiyordu. Herkes birden bire şaşırdı. Nasıl olurdu , kim bile bilebilirdi güney rüzgarlarının ayaz getireceğini ? Ama olmuştu bir kez. 
İnsanlar çetin kış için hazırlık yapmaya başlamıştı. Herkes elindeki avucunu satmış, evlerini rüzgara karşı sağlamlaştırmışlardı.  Lakin bazıları hiç umursamaz tavırlarla hiçbir hazırlık yapmadan gelecek ayazı önemsemiyordu. Bu rüzgarı atlatanlar, bu çetin rüzgarı atlatanlar geriye dönüp baktıklarında  arkalarında ya sağlam bir bina ya da harap olmuş bir virane göreceklerdi.
Kış yaklaşıyordu. Herkeste bir telaş bir koşuşturma başlamıştı. Son hazırlıklar yapılıyor sokaklardan insanlar evlerine çekiliyordu. Gelecek olan son ayazı bekliyorlardı…
Beklenen ayaz gelmişti.  Birçok ev harap olmuştu. Evlerini sağlamlaştıranlar ise bu ayazı atlatmışlardı. İşte ey nefsim ve ey bu yazıyı okuyan biçare muhti  güney rüzgarları senin günahların, evlerini sağlamlaştıran halk günahlarından çokça tövbe eden günahkar kullar, gelecek ayazı önemsemeyip hanesini sağlamlaştırmayıp rüzgarda evleri  viraneye dönen ev sahipleri günahında ısrar edip, uyaraları önemsemeyen isyankar ve hatalı kullar, yaklaşan kış ölümü, esen rüzgar eceli, virane evler cehennemi, sağlam evler ise cenneti temsil etmektektedir. Allah sizleri ve bizleri son ayazda sağlam duran kullarından eylesin. Amin

ABDULLAH DEMİR

18.01.2018

Yorumlar